Gramatyka angielska

Długie i krótkie

W zasadzie jedynym kryterium jakim kierują się przymiotniki w stopniowaniu jest ich długość. Przymiotniki w języku angielskim można podzielić na te krótsze, czyli jedno lub dwusylabowe oraz dłuższe, czyli dwu i więcej sylabowe.

Formę wyższą i najwyższą w przymiotnikach krótszych tworzy się według ściśle określonej zasady:

- w stopniu wyższym dodajemy do formy podstawowej przymiotnika końcówkę –er.

Przykładowo więc forma wyższa od przymiotnika „blisko” czyli „bliżej” będzie brzmiała analogicznie close – closer. Ta sama zasada obowiązuje przy wszystkich „krótkich” przymiotnikach jak np.:

Tall – taller czyli wysoki i wyższy

Short – shorter czyli niski i niższy

Nice – nicer czyli miły i milszy

Stopień najwyższy w przymiotnikach „krótkich” ma także prostą i określoną zasadę tworzenia. Przed przymiotnikiem stawiamy słowo „the”, do niego samego dodajemy zaś końcówkę „-est”. I tak, forma najwyższa od „blisko” czyli „najbliżej” będzie w języku angielskim brzmiała analogicznie close – the closest.

Przykładowe przymiotniki w stopniu najwyższym  będą więc brzmiały:

Tall – the tallest czyli wysoki i najwyższy

Short – the shortest czyli niski i najniższy

Nice – the nicest  czyli miły i najmilszy

W przymiotnikach jednosylabowych, stopniując na wyższy i najwyższy stopień, podwaja się końcową pojedynczą spółgłoskę np. big, bigger, the biggest. Gdy przymiotnik kończy się na –e, w stopniu wyższym i najwyższym dodajemy jedynie „–r” i „-st”.

Dłuższe przymiotniki

„Dłuższe” przymiotniki są jeszcze łatwiejsze w stopniowaniu niż ich krótsza wersja. W formie wyższej wystarczy jedynie dodać przed nimi słowo „more”. Przykładowe przymiotniki w stopniu wyższym będą więc brzmiały:

Beautiful – more beautiful czyli piękny i piękniejszy

Interesting – more interesting czyli interesujący i bardziej interesujący

Dangerous i more dangerous czyli niebezpieczny i bardziej niebezpieczny

Stopień najwyższy przy „długich” przymiotnikach także podlega prostej zasadzie. Przed przymiotnikiem stawiamy frazę „the most”.  Przykładowe przymiotniki w formie najwyższej będą więc brzmiały:

Beautiful – the most beautiful czyli piekny i najpięknieszy

Interesting – the most interesting czyli interesujący i najbardziej interesujący

Dangerous – the most dangerous czyli niebezpieczny i najbardziej niebezpieczny

Problematyczne dwusylabowe przymiotniki?

Czasami nie wiadomo do końca, jakie stopniowanie można użyć przy przymiotnikach dwusylabowych. Niektóre z nich traktowane są jak długie i stopniowane przez „more”, „the most”, są jednak takie przy których adekwatne wydaje się stopniowanie przez „-er”, „the, -est”. Jak więc zdecydować przy przymiotniku dwusylabowym, takim jak chociażby pretty, funny czy happy? Prawdą jest, iż wystarczy zastosować zdrowy rozsądek i każdy wymówić, ten który brzmi lepiej i jest łatwiejszy w wymowie prawdopodobnie będzie tym poprawnym.

Mniej i najmniej

Przymiotników nie stopniujemy jedynie „do góry”. Dla form niższych obowiązuje odpowiednia, równie prosta co w wyższych stopniach zasada.

- słowo „mniej” to w angielskim „less”, dodawane jest przed każdym przymiotnikiem mającym posiadać formę tzw. mniejszą. Nie ma tutaj znaczenia, czy dany przymiotnik jest tzw. krótki czy długi.

Analogicznie więc przykładowe przymiotniki będą brzmiały:

Dangerous – less dangerous czyli niebezpieczny i mniej niebezpieczny

Nice – less nice czyli miły i mniej miły

Beautiful – less beautiful czyli piękny i mniej piękny

I ten najmniej

Najniższa forma dla wszystkich przymiotników tworzona jest poprzez dodanie z przodu przymiotnika słów „the least”.

 Analogicznie więc, przykładowe przymiotniki będą brzmiały:

Dangerous – the least dangerous czyli niebezpieczny i najbardziej niebezpieczny

Nice – the least nice czyli miły i najmniej miły

Beautiful – the least beautiful czyli piękny i najmniej piękny

Wyjątki

W zasadzie nie ma ich wiele, te obecne znajdują się jednak w znaczących i nieregularnych słowach. I tak, wyjątki w stopniu wyższym i najwyższym będą wyglądać następująco:

Good – better – the best czyli dobry, lepszy i najlepszy

Bad – worse – the worst czyli zły, gorszy i najgorszy

Nieregularne stopniowanie i podwójne znaczenie można znaleźć też w „old” i „far”.

Far – farther – the farthest (kiedy mówimy o odległości)

Far – further – the furthest (kiedy mówimy o kolejności)

Old – older – the oldest  ale:

Old – elder – the eldest (kiedy chcemy zaznaczyć starszeństwo w rodzinie)